#84 ΚΥΠΡΟΣ: Πραξικόπημα-«Αττίλας»-Σχέδιο Ανάν

 

ΚΥΠΡΟΣ: Πραξικόπημα-«Αττίλας»-Σχέδιο Ανάν

 

 Του «Ιδεογράφου»

Μισός αιώνας σχεδόν πέρασε από το πραξικόπημα του Σαμψών, το ακόλουθο ξέσπασμα του «Αττίλα» και τελικά την κατοχή του 38% της έκτασης της Κύπρου από το τουρκικό κράτος. Η πολεμική ενέργεια αυτή που σχεδιαζόταν χρόνια από τις τουρκικές κυβερνήσεις και είχε την έγκριση των ΗΠΑ και της Αγγλίας, παρήγαγε διαμελισμό και εθνοκάθαρση και μια παγιωμένη κατάσταση. Αφορμή δε για αυτήν στάθηκε το πραξικόπημα που επιχείρησε η ελληνική Χούντα εναντίον του τότε προέδρου αρχιεπισκόπου Μακαρίου. Ο επικεφαλής της Χούντας τότε, ο Ιωαννίδης, είχε λάβει εγγυήσεις από αμερικάνους διπλωμάτες και πράκτορες ότι η Τουρκία δεν θα αντιδράσει. Αυτοί που δεν αντέδρασαν ήταν οι αμερικάνοι, που με τον Αττίλα έλυσαν το πρόβλημα της Κύπρου ως προς τον πολιτικό προσανατολισμό της, ο οποίος προσπαθήθηκε στο προηγούμενο διάστημα να είναι κεντρίστικος. Η ύπουλη αυτή στάση επαναλήφθηκε πριν είκοσι χρόνια, με το Σχέδιο Ανάν.

 

---Μετά τον «Αττίλα»-

 

Το νησί εκ των πραγμάτων, με κατεχόμενο το βόρειο τμήμα της και με δυο μεγάλες βρετανικές βάσεις στο νότο, δηλαδή υπό μόνιμη πολιτική πίεση, ευθυγραμμίστηκε σταδιακά πλήρως με την πολιτική των νατοϊκών. Η μόνη εξαίρεση ήταν η απόρριψη του σχεδίου Αναν το 2003, που θα εξαφάνιζε εντελώς την υπόθεση αυτοδιάθεσης του νησιωτικού κράτους. Ό,τι είχε απομείνει δηλαδή.

Ο στόχος του «Αττίλα» λοιπόν επιτεύχθηκε πλήρως· και για την Τουρκία και για το ΝΑΤΟ. Σπάνια μια στρατιωτικοπολιτική επιχείρηση έχει τόσο καθαρά αποτελέσματα. Δουλεύτηκε όμως σε Ουάσινγκτον, Λονδίνο, Αθήνα και Άγκυρα πολύ μεθοδικά και για πολλά χρόνια η τραγωδία του κυπριακού λαού. Που όπως όλοι οι λαοί της Μέσης Ανατολής επιθύμησε εθνική αυτοδιάθεση και, ιδιαίτερα η Κύπρος, δυνατότητα επιλογής είτε της ένωσης με την Ελλάδα είτε ανεξάρτητα.

 

---Η Συμφωνία στο Ντέυτον---

 

Το σχέδιο Ανάν δεν ήρθε ξεκάρφωτο κι ας φάνηκε τέτοιο. Είχε προηγηθεί μια μεγάλη επιτυχία της αμερικάνικης διπλωματίας, που ήταν η Συμφωνία του Ντέυτον το 1995 για τον τερματισμό του γιουγκοσλαβικού εμφυλίου πολέμου στη Βοσνία και την δημιουργία του προτεκτοράτου της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης.

Προτεκτοράτο: Η λέξη κλειδί και στις δυο περιπτώσεις. Η Βοσνία-Ερζεγοβίνη, που καθόλου δεν ξανακούστηκε έκτοτε, έχει διοίκηση από τον "Υψηλό Αντιπρόσωπο" που διορίζεται από το συμβούλιο ασφαλείας του ΟΗΕ (και συνεργάζεται με τον τοποτηρητή της ΕΕ), ο οποίος αποφασίζει για όλα τα σημαντικά ζητήματα, όταν η μια από τις τρεις κοινότητες (βόσνιοι μουσουλμάνοι-σέρβοβόσνιοι-βοσνιοκροάτες) βάζει βέτο (που δικαιούται καταστατικά) στις άλλες. Ξένοι συγκροτούν και το Ανώτατο δικαστήριο. Η Βοσνία-Ερζεγοβίνη είναι τριχοτομημένη και εδαφικά, με την κάθε κοινότητα να έχει τη δική της διοίκηση, η οποία όμως έχει πολύ περιορισμένες αρμοδιότητες. Στο σύνολό του το κράτος δεν λειτουργεί και αποτέλεσμα αυτού είναι αφενός ο πληθυσμός του να μεταναστεύει συνεχώς και αφετέρου συνεχώς να ακονίζονται μαχαίρια, υπόγεια, για την οριστική επικράτηση. Τόσο οι σέρβοι, όσο και οι κροάτες έχουν τα αντίστοιχα εθνικά κέντρα, τις αντίστοιχες χώρες και έτσι οι μεταξύ τους ανταγωνισμοί εισάγονται και εξάγονται. Οι βόσνιοι δεν έχουν και απευθύνονται στη «Διεθνή Κοινότητα» για ερείσματα. Είναι μια διζωνική (Βοσνία και Ερζεγοβίνη) τρικοινοτική (βόσνιοι-σέρβοι-κροάτες) ομοσπονδία το όλο "κράτος", το οποίο κάνει ό,τι αποφασίζουν οι άλλοι.

 

----Το σχέδιο Ανάν----

 

Στην Κύπρο, με την πετυχημένη για τις ΗΠΑ και την ΕΕ συνταγή, επιχειρήθηκε να γίνει το αντίστοιχο: Διζωνική (νότιο μέρος και κατεχόμενα) δικοινοτική (ελληνοκύπριοι- τούρκοι και τουρκοκύπριοι) ομοσπονδία, με χωριστές διοικήσεις και μια κεντρική όπου θα υπήρχε δικαίωμα βέτο και υποχρεωτική επιδιαιτησία από το Ανώτατο δικαστήριο (τρεις ε/κ, τρεις τ/κ και τρεις ξ έ ν ο ι) ή ακόμα ψηλότερα στην Ελβετία. Εδώ δεν επιχειρήθηκε να μπει εξαρχής «γκαουλάιτερ» γιατί είχαν περάσει είκοσι οχτώ-τριάντα χρόνια από την αιματοχυσία και τα πάθη είχαν καταλαγιάσει κάπως.

 

Η δικοινοτική διζωνική ομοσπονδία είναι το διχοτομικό σχέδιο που πρότεινε ο Ντενκτάς και αποδέχτηκε (κάτω από το βάρος και τη χρονική εγγύτητα μιας σοβαρής εθνικής καταστροφής) ο Μακάριος στις συνομιλίες μεταξύ τους το 1977 και μετά την διακηρυγμένη πρόθεση του πρώτου να ανακηρύξει το ψευδοκράτος (αυτό πραγματοποιήθηκε το 1983). Σύμφωνα με αυτό το σχέδιο οι δυο κοινότητες αυτοδιοικούνται και κοινή είναι η εκπροσώπησή τους στους διεθνείς θεσμούς. Ουσιαστικά μιλάμε για δυο κράτη σε ένα. Οι πρόεδροι της δημοκρατίας εναλλάσσονται κλπ.

Παραλλαγή του ήταν το σχέδιο Άνάν στο ακόμα χειρότερο: η διοίκηση έμπαινε σε διεθνή επιδιαιτησία. Δηλαδή, δυο κράτη σε κανένα. Για τον ελληνικό αστισμό ήταν μια καλή ευκαιρία να ξεμπερδεύει με το κυπριακό πρόβλημα, άλλωστε όπως είπε και ο «εθνάρχης» Καραμανλής την ημέρα του Αττίλα ΙΙ: «Η Κύπρος βρίσκεται μακριά».

 

Και στην περίπτωση Ανάν ήταν τα δυο εθνικά κέντρα που προώθησαν το σχέδιο μαζί με τους αμερικάνους και αυτά που έστρεψαν την διαπραγμάτευση στις εδαφικές παραχωρήσεις και όχι στην ουσία• θα αποτελούσε κράτος μετά η Κύπρος ή μόνο κατ' όνομα;

Μόνο που σε αντίθεση με τη Συμφωνία του Ντέυτον που ήρθε αμέσως μετά από έναν πόλεμο, στην Κύπρο έπρεπε να γίνει δημοψήφισμα. Και εκεί η ελληνοκυπριακή πλευρά, που έκρινε όχι μόνο τις παραχωρήσεις του Ντενκτάς λίγες μπροστά στη ζημιά που έκανε ο «Αττίλας», αλλά και την σαφή υποβάθμιση της θέσης της (από κυρίαρχη έστω στα ελεύθερα και διεθνώς αναγνωρισμένα 2/3 του νησιού να απωλέσει τη διοίκηση στο όλο), μπλόκαρε την πονηριά των αμερικάνων και των «γιες μεν» εδώ να «λύσουν» το πρόβλημα δια της δημιουργίας προτεκτοράτου-στρατιωτικού ορμητηρίου.

«Παρέλαβα κράτος, δεν θα παραδώσω κοινότητα», δήλωνε ο προσφάτως εκλεγείς τότε κύπριος πρόεδρος Τάσσος Παπαδόπουλος, εκ μέρους του κυπριακού αστισμού, και ήταν εύστοχη αυτή η τοποθέτηση. Ήταν ακριβώς η ουσία του σχεδίου.

 

---Το δημοψήφισμα---

 

Το αποτέλεσμα ήταν περίπου ανέλπιστο (μια και το ΔηΣυ ήταν υπέρ του «ΝΑΙ» και το ΑΚΕΛ στην αρχή τα μασούσε): 75% «ΟΧΙ» στο ελληνοκυπριακό τμήμα και 35% «ΟΧΙ» στα κατεχόμενα! Στην Αθήνα γινόταν πορείες υπέρ του «ΟΧΙ», οι οποίες κατέληγαν στην αμερικάνικη πρεσβεία (και με άλλα συνθήματα όπως: «Κύπρος-Ενιαία-Ανεξάρτητη» και «Έξω απ’ το νησί όλοι οι στρατοί»), και οι κύπριοι φοιτητές που συνήθως αδιαφορούσαν για τις γενικές συνελεύσεις συμμετείχαν και ψήφιζαν τις αποφάσεις υπέρ του «ΟΧΙ». Στην Ελλάδα, οι φωνές που απαίτησαν από τον κυπριακό λαό να υποταχθεί πλήρως σε «προστάτες» φώναζαν υπέρ του «ΝΑΙ» και προφήτευαν διεθνή απομόνωση και μιζέρια- τα ίδια που φώναζαν και εδώ στο δημοψήφισμα του 2015, οι ίδιοι και υπέρ των ίδιων ξένων. Τίποτα απ' αυτά δεν έγινε.

Το ψηλό ποσοστό των τ/κ που ψήφισαν «ΝΑΙ» εξηγείται σε κάποιο βαθμό από το χαμηλό βιοτικό τους επίπεδο σε σχέση με το ελληνοκυπριακό: θεωρούσαν κυριότερο να φτιάξουν την οικονομική τους κατάσταση, άσχετα αν καταλυόταν η ανεξάρτητη κρατική υπόσταση του νησιού. Και πάλι όμως, το Σχέδιο Ανάν δεν εξασφάλιζε σε κανέναν ανάμιξη οικονομιών και πληθυσμών. Η ψήφος τους ήταν αρκετά συναισθηματική, όπως και των ελληνοκυπρίων, μόνο που στους τελευταίους κυριάρχησε και η λογική. Η κατεξοχήν όμως επιδίωξη της Τουρκίας ήταν να μην υπάρχει ανεξάρτητο κυπριακό κράτος-εμπόδιο στα συμφέροντά της.

 

Τι είναι τώρα η Βοσνία. Την έχει ξανακούσει κάποιος μετά την πολιορκία του Σαράγεβου; Υπάρχει κάπου, εκτός τη Γιουροβίζιον; Αναπτύσσεται, τί κάνει; Οι λαοί της πως ζουν; Έχουν μήπως διεφθαρμένες ηγεσίες, τοπάρχες, γιατί πέφτει σε αυτές τυράκι από Βρυξέλλες για να κρατούν ήσυχο τον κόσμο, να μην δημιουργούν προβλήματα ανεξαρτησίας; Το σχέδιο Ανάν ήταν , μετά την προδοσία του 1974 και τον Αττίλα, ο χειρότερος σκόπελος που καλούταν να ξεπεράσει ο κυπριακός λαός: κατάλυση της κυριαρχίας της ως κράτους και εκμηδενισμού της εθνικής της κυριαρχίας. Επιδιαιτησία των μεγάλων δυνάμεων ΗΠΑ-Αγγλίας-ΕΕ στις διαφωνίες (ακόμα και για δευτερεύοντα θέματα) μεταξύ της ε/κ και τ/κ κοινότητας, συνέχιση της παρουσίας των εγγλέζικων βάσεων και πολύ αργοπορημένη και όχι πλήρης αποχώρηση του ελληνικού και του (κατοχικού) τουρκικού στρατού. Θα ήταν ένα καντονοποιημένο προτεκτοράτο.

#83 Τα βιβλία του 2022

 

Βιβλιοεπιλογές 2022

 Του «Ιδεογράφου» 

Μετά τις επιλογές του 2019, του 2020 και του 2021, έφτασε-ως είθισται-η ώρα για αυτές του 2022. Γνωστά σε πολλούς τα βιβλία που επιλέχτηκαν, ίσως και ήδη διαβασμένα, γιατί όμως να μην γίνουν και ξανά-διαβασμένα; Άλλωστε, η δεύτερη ανάγνωση πάντα αποκαλύπτει και πτυχές που δεν είχαν ανακαλυφτεί με την πρώτη, άλλωστε και η ίδια η σκέψη, το τί προσέχουμε σε ένα κείμενο αλλάζει με την πάροδο του χρόνου. Καλή αναζήτηση/ανάγνωση.

#82 Μικρά της Ιστορίας ΧΧ (Μούντιαλ, στησίματα και ψυχροπολεμικές διαιτησίες)

 

Το «Θαύμα της Βέρνης»

και άλλες ψυχροπολεμικές καταστάσεις σε Μούντιαλ

Άλλα "Μικρά της Ιστορίας" ΕΔΩ

Του «Ιδεογράφου»

Εισαγωγή

Τα «Μικρά της Ιστορίας» καταπιάνονται αυτήν την φορά με το ποδόσφαιρο, ειδικά με το Μούντιαλ, και ειδικότερα με τα ματς του παγκοσμίου πρωταθλήματος όπου έγιναν μεγάλες διαιτητικές "σφαγές", στησίματα και γενικά αδικίες. Και επειδή αυτά τα ματς είναι μπόλικα, τα "Μικρά της Ιστορίας" θα περιοριστούν σε εκείνα που συζητήθηκαν περισσότερο. 

#81 Βιβλίο: "Για την Λογοτεχνία και τη Τέχνη", του Λένιν

 

 "Για την Λογοτεχνία και τη Τέχνη", του Λένιν- ΕΣΣΔ (διάφορες χρονολογίες)

Του "Ιδεογράφου"

    Το παρόν βιβλίο είναι μια σύνθεση μικρών άρθρων του Λένιν και αλληλογραφίας του με διανοούμενους (κυρίως με τον Μαξίμ Γκόρκυ) όπου γίνεται αναφορά στη λογοτεχνία, χωρίς να αποτελεί η ίδια το αντικείμενο των άρθρων. Είναι άρθρα λοιπόν που αφορούν κ α ι  τη λογοτεχνία (κυρίως). Από τα άρθρα αυτά μπορεί να βγει ένα συμπέρασμα: πόσο καθοριστική ήταν η επίδραση της ρωσσικής λογοτεχνίας του 19ου αιώνα στην σοσιαλιστική επανάσταση του 1917. 

#80 Μικρά της Ιστορίας ΧΙΧ: Ένα τραγούδι για τον θάνατο του Μουσολίνι

 

"Dongo"

Ένα ιδιότυπο ιταλικό παρτιζάνικο τραγούδι για το τέλος του Μουσολίνι

Πιάτσα Λορέτο. Δεξιά, τα πτώματα του Μουσολίνι και της Πετάτσι.

Άλλα "Μικρά της Ιστορίας" ΕΔΩ

Του «Ιδεογράφου»

Το "Ντόνγκο" (Dongo) γράφτηκε το 1945 από κάποιον Ιταλό αντάρτη που έμεινε ανώνυμος.  Όμως δεν είναι ένα κλασικό παρτιζάνικο τραγούδι. Είναι μια εξιστόρηση: της εκτέλεσης του Μουσολίνι, δοσμένης κάπως ουδέτερα, χωρίς να περιέχει τη συνήθη θεματολογία των τραγουδιών του είδους, πλην του αιτήματος για εκδίκηση (Sui tiranni alfin la vendetta sarà sempre tremenda quaggiù/Σε τελική ανάλυση η εκδίκηση στους τυράννους πάντα θα είναι φοβερή) με την οποία προειδοποιούν άλλωστε και  πολλά άλλα τραγούδια [1]. Πράγματι, ενώ τα παρτιζάνικα τραγούδια αναφέρονται συνήθως στην ηθική, στις κακουχίες, στις πολιτικές αντιλήψεις, στις ελπίδες και στα συναισθήματα των ανταρτών, τούτο διαφέρει. Δεν μοιάζει να είχε άλλη χρήση, παρά να διατηρήσει στη λαϊκή μνήμη μια σημαντική στιγμή του απελευθερωτικού αγώνα, την εκτέλεση του Μουσολίνι και της ερωμένης του Κλάρας Πετάτσι. Άλλωστε, μετά από λίγες μέρες ο πόλεμος τελείωσε. 

#79 Βιβλίο: "Η πίπα του Στάλιν και άλλα (αντι)σοβιετικά ανέκδοτα"

"Η πίπα του Στάλιν και άλλα (αντι)σοβιετικά ανέκδοτα", Του Γιώργου Τσακνιά (επιμ.)

Του "Ιδεογράφου"

  Τον Δεκέμβρη του 1934, σχεδόν δυο χρόνια μετά την άνοδο των χιτλερικών στην εξουσία και τον συνεπακόλουθο φόβο στη Σοβιετική Ένωση ότι ο πόλεμος προετοιμάζεται και δεν θα αργήσει, δολοφονείται από έναν τροτσκιστή ο Σεργκέι Κίρωφ. Ο Κίρωφ ήταν ηγετικό στέλεχος των μπολσεβίκων και επικεφαλής της κομματικής οργάνωσης του Λένινγκραντ. Η συγκεκριμένη δολοφονία (υπήρχαν και πολλές άλλες, όχι μόνο από τροτσκιστές, αλλά και από πρώην τσαρικούς κλπ) ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Αλλά και κάτι περισσότερο: Με τον εσωκομματικό αγώνα να μαίνεται στους κόλπους του κόμματος και την πλειοψηφούσα πτέρυγα της οποίας ηγούνταν ο Στάλιν να σημειώνει την μια πολιτική νίκη μετά την άλλη (τα λεγόμενα πενταετή πλάνα που άλλαξαν ριζικά την παραγωγική βάση της Σοβιετικής Ένωσης), έφτανε η ώρα για το οριστικό ξεκαθάρισμα των λογαριασμών με αυτούς που υπονόμευαν ή και σαμποτάριζαν ανοικτά την οικοδόμηση του σοσιαλισμού, όπως την είχε επεξεργαστεί η πλειοψηφία των μπολσεβίκων.

#78 Οι πρώτες φωτογραφίες της ιστορίας

 Οι πρώτες φωτογραφίες

Η όγδοη τέχνη γεννιέται

Του "Ιδεογράφου"

#77 Ποιος ήταν τελικά ο "Συνταγματάρχης Κούρτς";

 

Ο "Μυστικός Πόλεμος" στο Λάος την περίοδο του πολέμου του Βιετναμ

Το Μονοπάτι "Χο Τσι Μινχ", οι βομβαρδισμοί, οι πράκτορες, οι Χμονγκ και τρεις κινηματογραφικές ταινίες

Αποκάλυψη Τώρα: Ο "στρατός" του συνταγματάρχη
Ουώλτερ Κουρτς, μια σχεδόν πραγματική ιστορία.

Του «Ιδεογράφου»

Για τον βιετναμέζο αντάρτη ο πόλεμος δεν ήταν μόνο οι ενέδρες που έστηνε στη ζούγκλα και οι επιθέσεις στα στρατόπεδα του νοτιοβιετναμέζικου και αμερικάνικου στρατού. Ήταν οι ατελείωτες ώρες συγκομιδής του ρυζιού, οι πολιτικοιδεολογικές συζητήσεις μεταξύ τους αλλά και με τους χωρικούς, τον λαό του Βιετνάμ, αλλά και ο ανεφοδιασμός σε όπλα και υλικά του μετώπου. Ειδικά το τελευταίο, αποτέλεσε μια εποποιία του αγώνα των βιετκόνγκ. Γιατί η τροφοδοσία αυτών που μάχονταν υπό πολύ σκληρές συνθήκες έναν ανώτερο τεχνολογικά αντίπαλο έπρεπε πάση θυσία να εξασφαλιστεί, για να πιάσουν τόπο οι ιδέες. 

#76 "Φινλανδοποίηση"

 Φινλανδοποίηση

Του «Ιδεογράφου»

Φινλανδοποίηση. Ένας όρος που ακούστηκε πρόσφατα και ορίζεται ως η κατάσταση στην οποία περιέρχεται μια χώρα που γειτονεύει με μια πολύ ισχυρή και αναγκάζεται να ευθυγραμμιστεί με την εξωτερική της πολιτική. Ειδικότερα, αναφέρεται στην σχέση Φινλανδίας-ΕΣΣΔ μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο όρος συζητήθηκε στην Ελλάδα πρόσφατα για να περιγράψει τους κινδύνους για το ελληνικό κράτος, αν υποχωρήσει στις απαιτήσεις της Τουρκίας για συνεκμετάλλευση των ΑΟΖ που του αντιστοιχούν, αλλά και σήμερα, με αφορμή τον Πόλεμο της Ουκρανίας και την διακηρυγμένη πρόθεση της τωρινής φινλανδικής κυβέρνησης να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ (ώστε να ακυρώσει, δήθεν, την "φινλανδοποίηση" της Φινλανδίας).

#75 Λογοτεχνική Άσκηση V (ποίημα και ζωγραφιά)

 

"Ένα χάδι".

"Λογοτεχνική άσκηση V" (ποίημα και ζωγραφιά)

                                                                                                                     κείμενο του «Ιδεογράφου»

                                                                                                                        ζωγραφιά της «Kalli O.»

Ένα χάδι (ποίημα)

Το σκοτάδι, πηχτό - σταμάτησε πια να ψιθυρίζει. 

Σιγή. Οι δρόμοι ερημώνουν.

Στη γλυκιά και ήπια νύχτα,

που ο νους ξεφεύγει κι οι αισθήσεις μαλακώνουν,

οι ήρωες μιας ιστορίας σιγοπερπατούν• κανείς δεν θέλει να ενοχλήσει. 

Οι σελίδες διαδέχονται αργά η μια την άλλη

αέρας δροσερός μπαίνει στο σαλόνι, ή μήπως είναι ένα χάδι;

#74 Μικρά της Ιστορίας ΧVΙΙΙ: "Η δολοφονία του Καρρέρο Μπλάνκο"

"Ο πρώτος ισπανός στο διάστημα"

Η δολοφονία του Λουίς Καρρέρο Μπλάνκο

Άλλα "Μικρά της Ιστορίας" ΕΔΩ

Του «Ιδεογράφου»

"Ο πρώτος ισπανός στο διάστημα* "

O Λουίς Καρρέρο Μπλάνκο γεννήθηκε στις 4 Μαρτίου 1903 στην Σανταντέρ της Ισπανίας (Σαντόνα στα βάσκικα) και σε ηλικία μόλις δεκαπέντε χρόνων εισήλθε στη σχολή ναυτικών δοκίμων. Υπηρέτησε αρχικά σε πολεμικά πλοία. Στη συνέχεια, πήρε μέρος στην κατάπνιξη της εξέγερσης των Βερβέρων στο Μαρόκο και, αργότερα, στον Ισπανικό Εμφύλιο, στο πλευρό των φρανκιστών. Μετά το τέλος του πολέμου συνέχισε την στρατιωτική του καριέρα, φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του ναυάρχου, και παράλληλα την π ο λ ι τ ι κ ή καριέρα, ως δεξί χέρι του Φράνκο. Ήταν φασίστας μοναρχικός, με υψηλή θεωρητική κατάρτιση και, ως νούμερο δυο- πλέον- στο ισπανικό κράτος, προετοίμαζε τη διάδοχη κατάσταση, μετά τον επικείμενο θάνατο του Φράνκο.

#73 Ένα αθώο παιδικό τραγούδι

 

Στου Μανώλη την ταβέρνα...

Στου Mανώλη την ταβέρνα

έπεσε µια ντουφεκιά

και ανοίξαν τα βαρέλια

και χυθήκαν τα κρασιά

E ρε, τζουµ 31

E ρε, τζουµ 32

E ρε, τζουµ 33 και µισό

Kι η Mανώλαινα φωνάζει

Πωπωπώ, τι συµφορά

που ανοίξαν τα βαρέλια

και χυθήκαν τα κρασιά

E ρε, τζουµ 31

E ρε, τζουµ 32

E ρε, τζουµ 33 και µισό

#72 Μικρά της Ιστορίας XVΙΙ (Η καρμπονάρα)

 

Η αυθεντική καρμπονάρα

Η γέννηση της καρμπονάρας με την πτώση του φασισμού

Άλλα "Μικρά της Ιστορίας" ΕΔΩ

Του «Ιδεογράφου»

Θα ανατρέψουμε σήμερα πεποιθήσεις δεκαετιών. Η καρμπονάρα, η αγαπημένη σε πολλούς μακαρονάδα, όχι φυσικά εκείνη η αμερικανιά με την κρέμα γάλακτος, που όλοι- μισό λεπτό, αμερικανιά είπατε; Μα και η κανονική...αμερικανιά είναι κατά κάποιον τρόπο! Ας τα πάρουμε στη σειρά:

#71 Συνθηματολογία V: "Αυτοοργανωμένες ποδοσφαιρικές ομάδες"

 

Συνθηματολογία

Επιστήμη παρατήρησης και αποτύπωσης

Του "Ιδεογράφου"

Παιδικά χρόνια χωρίς μπάλα δεν νοούνται. Δεν υπάρχει χαρά, δεν υπάρχει παιχνίδι. Και ξέρετε γιατί οι σημερινοί ποδοσφαιριστές είναι ψυχροί και χωρίς ψυχή; Να σας το πω εγώ. Γιατί ξόδεψαν τα νιάτα τους άσκοπα κι έχασαν ό,τι παιδικό είχαν μέσα τους. Το ποδόσφαιρο δεν το βλέπουν σήμερα σαν παιχνίδι, αλλά ως επάγγελμα.
Γεβγένι Γιεφτουσένκο (Ρώσος Ποιητής)

 

#70 Τα βιβλία του 2021

Βιβλιοεπιλογές 2021

 Του «Ιδεογράφου» 

#69 Τζιόρτζιο Αγκάμπεν: "Καθεστώς εξαίρεσης και καθεστώς έκτακτης ανάγκης"

 

«Καθεστώς εξαίρεσης και καθεστώς έκτακτης ανάγκης», του Τζιόρτζιο Αγκάμπεν

Μετάφραση άρθρου από το quodlibet.it

Του «Ιδεογράφου»

 

Καθεστώς εξαίρεσης και καθεστώς έκτακτης ανάγκης

Ένας νομικός τον οποίον κάποτε εκτιμούσα, σ' ένα άρθρο πρόσφατα δημοσιευμένο σε μια φιλοκυβερνητική εφημερίδα, προσπαθεί να δικαιολογήσει με νομικίστικα επιχειρήματα το καθεστώς εξαίρεσης που για άλλη μια φορά κήρυξε το κράτος. Ξαναπιάνοντας, χωρίς να το ομολογεί, την σμιτιανή διάκριση ανάμεσα στην εντεταλμένη δικτατορία, η οποία έχει σκοπό να διατηρήσει ή να αποκαταστήσει το ισχύον καθεστώς, και στην κυριαρχική δικτατορία που στοχεύει αντιθέτως να εγκαθιδρύσει μια νέα τάξη, ο νομικός αυτός κάνει διάκριση μεταξύ εξαίρεσης και έκτακτης ανάγκης (ή όπως θα ήταν ακριβέστερο, μεταξύ κατάστασης εξαίρεσης και κατάστασης έκτακτης ανάγκης). 

Μικρά της Ιστορίας XVΙ (Η συνάντηση Γλέζου και Τσε Γκουεβάρα)

 

Όταν ο Γλέζος συνάντησε τον Τσε

Άλλα "Μικρά της Ιστορίας" ΕΔΩ

Του Κώστα Ήσυχου*

Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΑΝΩΛΗ ΓΛΕΖΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΝΕΣΤΟ ΓΚΕΒΑΡΑ

 

Αρχές 1963. Ο Μανώλης Γλέζος έχει αποφυλακιστεί, αφού έχει εκλεγεί με την ΕΔΑ στο ελληνικό κοινοβούλιο. Λαμβάνει μια πρόσκληση από την ηγεσία της νεαρής επαναστατικής Κούβας. Συμμετέχει σε διεθνή συνάντηση αλληλεγγύης στην Αβάνα. Κατά την ολιγοήμερη παραμονή του εκτός από την συνάντηση με τον Φιντέλ και την υπόλοιπη ηγεσία της επαναστατικής κυβέρνησης εκδηλώνει το ενδιαφέρον να τον γνωρίσει ο νεαρός υπουργός Οικονομικών και Βιομηχανίας, Ερνέστο Γκεβάρα. Μεταβαίνει στο υπουργείο όπου είχε προγραμματιστεί μια συνάντηση περίπου 40 λεπτών.

#68 Το κουμπί του Κιμ και τα κουμπιά των άλλων

Το κουμπί του Κιμ και τα κουμπιά των άλλων

Του "Ιδεογράφου"

Η Βόρεια Κορέα έχει μια ιδιαιτερότητα που δεν είναι ευρέως γνωστή. Παραλίγο να αποτελέσει τη δεύτερη χώρα που θα δεχόταν ατομική επίθεση από τις ΗΠΑ. Αυτή ήταν η εισήγηση του επικεφαλής της Αμερικάνικης επέμβασης στην κορεατική χερσόνησο το 1950 Ντάγκλας Μακ Άρθουρ, όταν ο κινέζικος στρατός (μαζί με τους κορεάτες κομμουνιστές) παρατρίχα να τους πετάξει εντελώς έξω. Η πρόταση απορρίφτηκε, γιατί η Σοβιετική Ένωση είχε πλέον κι αυτή τη βόμβα. Αλλιώς η Πιονγκ Γιανγκ ίσως να είχε καεί ολοσχερώς, σαν τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι.

#67 Βιβλίο: "Η Αφηγήτρια Ταινιών" του Ερνάν Ριβέρα Λετελιέρ

"Η Αφηγήτρια ταινιών", Του Ερνάν Ριβέρα Λετελιέρ

(La Contadora de películas, Hernán Rivera Letelier, Χιλή 2009)

Του Μιχάλη Παπαχατζάκη

Αναδημοσίευση άρθρου από την Α.Λ.Αν.Η

Ο Ερνάν Ριβέρα Λετελιέρ εργάστηκε (όπως αναφέρεται σε βιογραφικό του σημείωμα) τριάντα χρόνια στα ορυχεία της ερήμου Ατακάμα στην Βόρεια Χιλή. Όχι απαραίτητα σαν εργάτης, σίγουρα όχι ως στέλεχος σε κάποιο γραφείο για να έχει από μακριά επαφή στον άγνωστο για πολλούς λογοτέχνες κόσμο της χειρωνακτικής εργασίας, σε κάθε περίπτωση όμως ήταν κοντά στην οικονομική και κοινωνική κατάσταση των εργατών. Άλλωστε τελειώσε τις μαθητικές σπουδές του αργότερα από το συνηθισμένο, σε νυχτερινό σχολείο. Την περισσότερη ζωή του την πέρασε στους οικισμούς που χτίστηκαν ειδικά για τα ορυχεία νιτρικών αλάτων και σήμερα ζει (γεννήθηκε το 1950) με την γυναίκα του και τα παιδιά τους στην ίδια περιοχή, στην πόλη Αντοφαγκάστα του μισού εκατομμυρίου. Οι οικισμοί αυτοί, παραγκουπόλεις στην πλειονότητά τους, έφτασαν τους τριακόσιους σε αριθμό κάποια στιγμή, μέχρι τα ορυχεία να κλείσουν μετά που γερμανοί επιστήμονες [1] εφυήραν τα συνθετικά νιτρικά άλατα. Σήμερα απομένει ένας μόνο τέτοιος οικισμός. «Είμαστε εκείνοι που δεν μπορούν πλέον να περιπλανηθούν στους δρόμους της παιδικής μας ηλικίας- επειδή αυτοί δεν υπάρχουν πια.», όπως δήλωσε ο ίδιος σε μια ομιλία του [2]. 

#66 Λογοτεχνική Άσκηση IV (μικροδιήγημα)

 

"Κόκκινος ποταμός".

"Λογοτεχνική άσκηση IV" (μικροδιήγημα)

                                                                                                                                    του «Ιδεογράφου»

Κόκκινος ποταμός (μικροδιήγημα)

Στις τέσσερις περίπου το πρωΐ με φέρανε να σταθώ σε αυτήν την μακριά ουρά που είχε σχηματιστεί-σαν φίδι-μπροστά από την βαριά δρύινη πόρτα που έβλεπα πέρα στο βάθος. Ήταν αμέτρητοι οι άνθρωποι που επίσης περίμεναν, άνθρωποι όλων των ηλικιών, κυρίως γέροι αλλά είχε και μωρά, πάντως κανείς δεν είχε όρεξη για κουβέντα. Όλοι αμίλητοι, σκυθρωποί. Άλλωστε και εγώ ήμουν τύφλα στο μεθύσι. Συν τοις άλλοις πονούσε όλο το κορμί μου. Ακόμα και η ανάσα μού έβγαινε με κόπο, σαν κάποιος να είχε κρεμάσει μια σιδερένια πλάκα στο στήθος μου. Δεν ένιωθα καλά.