#74 Μικρά της Ιστορίας ΧVΙΙΙ: "Η δολοφονία του Καρρέρο Μπλάνκο"

"Ο πρώτος ισπανός στο διάστημα"

Η δολοφονία του Λουίς Καρρέρο Μπλάνκο

Άλλα "Μικρά της Ιστορίας" ΕΔΩ

Του «Ιδεογράφου»

"Ο πρώτος ισπανός στο διάστημα* "

O Λουίς Καρρέρο Μπλάνκο γεννήθηκε στις 4 Μαρτίου 1903 στην Σανταντέρ της Ισπανίας (Σαντόνα στα βάσκικα) και σε ηλικία μόλις δεκαπέντε χρόνων εισήλθε στη σχολή ναυτικών δοκίμων. Υπηρέτησε αρχικά σε πολεμικά πλοία. Στη συνέχεια, πήρε μέρος στην κατάπνιξη της εξέγερσης των Βερβέρων στο Μαρόκο και, αργότερα, στον Ισπανικό Εμφύλιο, στο πλευρό των φρανκιστών. Μετά το τέλος του πολέμου συνέχισε την στρατιωτική του καριέρα, φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του ναυάρχου, και παράλληλα την π ο λ ι τ ι κ ή καριέρα, ως δεξί χέρι του Φράνκο. Ήταν φασίστας μοναρχικός, με υψηλή θεωρητική κατάρτιση και, ως νούμερο δυο- πλέον- στο ισπανικό κράτος, προετοίμαζε τη διάδοχη κατάσταση, μετά τον επικείμενο θάνατο του Φράνκο.

#73 Ένα αθώο παιδικό τραγούδι

 

Στου Μανώλη την ταβέρνα...

Στου Mανώλη την ταβέρνα

έπεσε µια ντουφεκιά

και ανοίξαν τα βαρέλια

και χυθήκαν τα κρασιά

E ρε, τζουµ 31

E ρε, τζουµ 32

E ρε, τζουµ 33 και µισό

Kι η Mανώλαινα φωνάζει

Πωπωπώ, τι συµφορά

που ανοίξαν τα βαρέλια

και χυθήκαν τα κρασιά

E ρε, τζουµ 31

E ρε, τζουµ 32

E ρε, τζουµ 33 και µισό

#72 Μικρά της Ιστορίας XVΙΙ (Η καρμπονάρα)

 

Η αυθεντική καρμπονάρα

Η γέννηση της καρμπονάρας με την πτώση του φασισμού

Άλλα "Μικρά της Ιστορίας" ΕΔΩ

Του «Ιδεογράφου»

Θα ανατρέψουμε σήμερα πεποιθήσεις δεκαετιών. Η καρμπονάρα, η αγαπημένη σε πολλούς μακαρονάδα, όχι φυσικά εκείνη η αμερικανιά με την κρέμα γάλακτος, που όλοι- μισό λεπτό, αμερικανιά είπατε; Μα και η κανονική...αμερικανιά είναι κατά κάποιον τρόπο! Ας τα πάρουμε στη σειρά:

#71 Συνθηματολογία V: "Αυτοοργανωμένες ποδοσφαιρικές ομάδες"

 

Συνθηματολογία

Επιστήμη παρατήρησης και αποτύπωσης

Του "Ιδεογράφου"

Παιδικά χρόνια χωρίς μπάλα δεν νοούνται. Δεν υπάρχει χαρά, δεν υπάρχει παιχνίδι. Και ξέρετε γιατί οι σημερινοί ποδοσφαιριστές είναι ψυχροί και χωρίς ψυχή; Να σας το πω εγώ. Γιατί ξόδεψαν τα νιάτα τους άσκοπα κι έχασαν ό,τι παιδικό είχαν μέσα τους. Το ποδόσφαιρο δεν το βλέπουν σήμερα σαν παιχνίδι, αλλά ως επάγγελμα.
Γεβγένι Γιεφτουσένκο (Ρώσος Ποιητής)

 

#70 Τα βιβλία του 2021

Βιβλιοεπιλογές 2021

 Του «Ιδεογράφου» 

#69 Τζιόρτζιο Αγκάμπεν: "Καθεστώς εξαίρεσης και καθεστώς έκτακτης ανάγκης"

 

«Καθεστώς εξαίρεσης και καθεστώς έκτακτης ανάγκης», του Τζιόρτζιο Αγκάμπεν

Μετάφραση άρθρου από το quodlibet.it

Του «Ιδεογράφου»

 

Καθεστώς εξαίρεσης και καθεστώς έκτακτης ανάγκης

Ένας νομικός τον οποίον κάποτε εκτιμούσα, σ' ένα άρθρο πρόσφατα δημοσιευμένο σε μια φιλοκυβερνητική εφημερίδα, προσπαθεί να δικαιολογήσει με νομικίστικα επιχειρήματα το καθεστώς εξαίρεσης που για άλλη μια φορά κήρυξε το κράτος. Ξαναπιάνοντας, χωρίς να το ομολογεί, την σμιτιανή διάκριση ανάμεσα στην εντεταλμένη δικτατορία, η οποία έχει σκοπό να διατηρήσει ή να αποκαταστήσει το ισχύον καθεστώς, και στην κυριαρχική δικτατορία που στοχεύει αντιθέτως να εγκαθιδρύσει μια νέα τάξη, ο νομικός αυτός κάνει διάκριση μεταξύ εξαίρεσης και έκτακτης ανάγκης (ή όπως θα ήταν ακριβέστερο, μεταξύ κατάστασης εξαίρεσης και κατάστασης έκτακτης ανάγκης). 

Μικρά της Ιστορίας XVΙ (Η συνάντηση Γλέζου και Τσε Γκουεβάρα)

 

Όταν ο Γλέζος συνάντησε τον Τσε

Άλλα "Μικρά της Ιστορίας" ΕΔΩ

Του Κώστα Ήσυχου*

Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΑΝΩΛΗ ΓΛΕΖΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΝΕΣΤΟ ΓΚΕΒΑΡΑ

 

Αρχές 1963. Ο Μανώλης Γλέζος έχει αποφυλακιστεί, αφού έχει εκλεγεί με την ΕΔΑ στο ελληνικό κοινοβούλιο. Λαμβάνει μια πρόσκληση από την ηγεσία της νεαρής επαναστατικής Κούβας. Συμμετέχει σε διεθνή συνάντηση αλληλεγγύης στην Αβάνα. Κατά την ολιγοήμερη παραμονή του εκτός από την συνάντηση με τον Φιντέλ και την υπόλοιπη ηγεσία της επαναστατικής κυβέρνησης εκδηλώνει το ενδιαφέρον να τον γνωρίσει ο νεαρός υπουργός Οικονομικών και Βιομηχανίας, Ερνέστο Γκεβάρα. Μεταβαίνει στο υπουργείο όπου είχε προγραμματιστεί μια συνάντηση περίπου 40 λεπτών.

#68 Το κουμπί του Κιμ και τα κουμπιά των άλλων

Το κουμπί του Κιμ και τα κουμπιά των άλλων

Του "Ιδεογράφου"

Η Βόρεια Κορέα έχει μια ιδιαιτερότητα που δεν είναι ευρέως γνωστή. Παραλίγο να αποτελέσει τη δεύτερη χώρα που θα δεχόταν ατομική επίθεση από τις ΗΠΑ. Αυτή ήταν η εισήγηση του επικεφαλής της Αμερικάνικης επέμβασης στην κορεατική χερσόνησο το 1950 Ντάγκλας Μακ Άρθουρ, όταν ο κινέζικος στρατός (μαζί με τους κορεάτες κομμουνιστές) παρατρίχα να τους πετάξει εντελώς έξω. Η πρόταση απορρίφτηκε, γιατί η Σοβιετική Ένωση είχε πλέον κι αυτή τη βόμβα. Αλλιώς η Πιονγκ Γιανγκ ίσως να είχε καεί ολοσχερώς, σαν τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι.

#67 Βιβλίο: "Η Αφηγήτρια Ταινιών" του Ερνάν Ριβέρα Λετελιέρ

"Η Αφηγήτρια ταινιών", Του Ερνάν Ριβέρα Λετελιέρ

(La Contadora de películas, Hernán Rivera Letelier, Χιλή 2009)

Του Μιχάλη Παπαχατζάκη

Αναδημοσίευση άρθρου από την Α.Λ.Αν.Η

Ο Ερνάν Ριβέρα Λετελιέρ εργάστηκε (όπως αναφέρεται σε βιογραφικό του σημείωμα) τριάντα χρόνια στα ορυχεία της ερήμου Ατακάμα στην Βόρεια Χιλή. Όχι απαραίτητα σαν εργάτης, σίγουρα όχι ως στέλεχος σε κάποιο γραφείο για να έχει από μακριά επαφή στον άγνωστο για πολλούς λογοτέχνες κόσμο της χειρωνακτικής εργασίας, σε κάθε περίπτωση όμως ήταν κοντά στην οικονομική και κοινωνική κατάσταση των εργατών. Άλλωστε τελειώσε τις μαθητικές σπουδές του αργότερα από το συνηθισμένο, σε νυχτερινό σχολείο. Την περισσότερη ζωή του την πέρασε στους οικισμούς που χτίστηκαν ειδικά για τα ορυχεία νιτρικών αλάτων και σήμερα ζει (γεννήθηκε το 1950) με την γυναίκα του και τα παιδιά τους στην ίδια περιοχή, στην πόλη Αντοφαγκάστα του μισού εκατομμυρίου. Οι οικισμοί αυτοί, παραγκουπόλεις στην πλειονότητά τους, έφτασαν τους τριακόσιους σε αριθμό κάποια στιγμή, μέχρι τα ορυχεία να κλείσουν μετά που γερμανοί επιστήμονες [1] εφυήραν τα συνθετικά νιτρικά άλατα. Σήμερα απομένει ένας μόνο τέτοιος οικισμός. «Είμαστε εκείνοι που δεν μπορούν πλέον να περιπλανηθούν στους δρόμους της παιδικής μας ηλικίας- επειδή αυτοί δεν υπάρχουν πια.», όπως δήλωσε ο ίδιος σε μια ομιλία του [2]. 

#66 Λογοτεχνική Άσκηση IV (μικροδιήγημα)

 

"Κόκκινος ποταμός".

"Λογοτεχνική άσκηση IV" (μικροδιήγημα)

                                                                                                                                    του «Ιδεογράφου»

Κόκκινος ποταμός (μικροδιήγημα)

Στις τέσσερις περίπου το πρωΐ με φέρανε να σταθώ σε αυτήν την μακριά ουρά που είχε σχηματιστεί-σαν φίδι-μπροστά από την βαριά δρύινη πόρτα που έβλεπα πέρα στο βάθος. Ήταν αμέτρητοι οι άνθρωποι που επίσης περίμεναν, άνθρωποι όλων των ηλικιών, κυρίως γέροι αλλά είχε και μωρά, πάντως κανείς δεν είχε όρεξη για κουβέντα. Όλοι αμίλητοι, σκυθρωποί. Άλλωστε και εγώ ήμουν τύφλα στο μεθύσι. Συν τοις άλλοις πονούσε όλο το κορμί μου. Ακόμα και η ανάσα μού έβγαινε με κόπο, σαν κάποιος να είχε κρεμάσει μια σιδερένια πλάκα στο στήθος μου. Δεν ένιωθα καλά.